Mycobacterium tuberculosis (M.tb), insanlarda evrimleşmiş bakteriyel bir patojendir ve konakçı ile etkileşimleri karmaşıktır ve en iyi insanlarda incelenmiştir. Sayısız bağışıklık yolu, enfeksiyon kontrolü, granülom oluşumu ve tüberküloz (TB) hastalığına ilerlemede rol oynar. Makrofajlar, nötrofiller, konvansiyonel ve konvansiyonel olmayan T hücreleri, B hücreleri, NK hücreleri ve doğuştan gelen lenfoid hücreler gibi enflamatuar hücreler, enfeksiyonu kontrol altına almak veya ortadan kaldırmak için sitokinler, hücre-hücre iletişimi ve eikosanoid sinyalleme yoluyla etkileşime girer, ancak alternatif olarak patojen iletimi için gerekli patolojik değişikliklere aracılık edebilir. Klinik belirtiler arasında pulmoner ve ekstrapulmoner TB ve ayrıca TB sonrası akciğer hastalığı bulunur. Tüberkülozun ilerlemesi için risk faktörleri, büyük ölçüde bağışıklık durumu ile ilgilidir ve geleneksel kemoterapiden ayrı olarak, müdahaleler öncelikle bağışıklık mekanizmalarını hedef alır ve tüberkülozda immünopatolojinin kritik rolünü vurgular. Koruyucu bağışıklık elde etmek ve zararlı inflamasyonu önlemek için efektör mekanizmalar arasında bir denge sağlamak, TB’nin immünopatogenezinde merkezi bir öneme sahiptir. Birçok araştırma boşluğu devam etmektedir ve insan TB immünopatogenezi hakkındaki anlayışımızı geliştirmek için önceliklendirmeyi hak etmektedir.

Kaynak:Buradan devamına ulaşabilirsiniz

Görsel:https://dradaletdemir.com/wp-content/uploads/2021/07/tuberkuloz.jpg