Bilim insanları sadece tek cinsiyette fareler doğurtmayı başardı!

Bilim insanları gen düzenleme teknolojisiyle sadece dişi veya sadece erkek fareler doğurtmayı başardı.

Bu teknik, her yıl dünya çapında milyarlarca hayvanın istenen cinsiyette doğmadıkları için öldürülmesini sonlandırabilir.

Yeni yöntemi geliştiren ekip, İngiltere’de her yıl milyonlarca erkek civcivin yumurtlamadıkları için doğduktan hemen sonra öldürüldüğünü ve artık buna gerek olmayabileceğini belirtti.


İngiliz hükümeti de, gen düzenleme teknolojisinin hayvancılık sektöründe kullanımını inceleyecek.

Bilim insanlarının sadece tek cinsiyette fareler doğurtmayı başarması, gen düzenleme teknolojilerinin potansiyelini ve etik sonuçlarını gözler önüne seren önemli bir gelişmedir. Bu araştırma, özellikle hayvancılık sektöründe istenmeyen cinsiyette doğan hayvanların öldürülmesi sorununa çözüm sunmayı hedefliyor.

Teknik Nasıl Çalışıyor?

Araştırmacılar, bu başarıyı CRISPR-Cas9 gibi gen düzenleme araçlarıyla elde etti. Bu teknolojide, embriyo gelişiminin erken aşamalarında belirli bir cinsiyetin oluşumunu engelleyen genetik değişiklikler yapılıyor. Örneğin, sadece dişi farelerin doğması isteniyorsa, erkek cinsiyet kromozomunu taşıyan embriyoların gelişimi durduruluyor. Bu sayede, sadece istenen cinsiyetin doğması sağlanıyor.

Hayvancılık Sektörüne Etkileri

Bu teknik, özellikle yumurta üretiminde erkek civcivlerin büyük bir sorun teşkil ettiği tavukçuluk sektöründe devrim yaratabilir. İngiltere gibi birçok ülkede, her yıl milyonlarca erkek civciv, yumurta veremedikleri için doğar doğmaz öldürülüyor. Sadece dişi civcivlerin doğmasının sağlanması, bu uygulamanın sona ermesine yol açabilir ve hayvancılık sektöründe daha etik bir üretim modeli oluşturabilir.

Etik ve Toplumsal Tartışmalar

Bu gelişme, aynı zamanda genetik mühendisliğin etik sınırlarını da gündeme getiriyor. Hayvanların cinsiyetlerinin önceden belirlenmesi, biyolojik çeşitlilik ve doğal evrim süreçleri açısından ne tür sonuçlar doğurabilir? Ayrıca, bu tür bir teknolojinin insanlar üzerinde uygulanmasının tartışılması da kaçınılmaz olacaktır.

Hükümetlerin Rolü ve Düzenlemeler

İngiliz hükümeti, bu tür gen düzenleme teknolojilerinin hayvancılık sektöründe kullanımını incelemeye başladı. Eğer bu teknoloji onaylanır ve yaygınlaşırsa, tarım ve hayvancılık uygulamalarında köklü değişikliklere yol açabilir. Ancak, bu teknolojinin sorumlu ve etik bir şekilde kullanılması, uzun vadeli sonuçlarının dikkatle değerlendirilmesini gerektiriyor.

Gelecek Perspektifleri

Bu tür teknolojiler, dünya genelinde gıda üretiminde verimliliği artırabilir ve kaynak kullanımını optimize edebilir. Ancak, genetik manipülasyonun yaratabileceği potansiyel riskler ve etik sorular da göz ardı edilmemelidir. Bilim insanları, bu tür yeniliklerin hem faydalarını hem de olası zararlarını dikkatle tartışmak zorunda.

Bu gelişme, genetik mühendislik alanında atılan adımların ne kadar hızlı ilerlediğini ve gelecekte bu teknolojilerin hayatımızı nasıl şekillendirebileceğini gösteriyor.

Jeologlar “Kartopu Dünya” Dönemine Dair Güçlü Kanıtlar Buldu!

Uluslararası bir araştırma ekibi, İskoçya ve İrlanda’daki Port Askaig Formasyonu’nda “kartopu Dünya” döneminin kapsamlı bir jeolojik kaydını buldu. 662-720 milyon yıl öncesine tarihlenen bu kayalar, Dünya’nın tamamen buzla kaplı olduğu dönemi belgeliyor ve karmaşık yaşamın başlangıcına ışık tutuyor. Bulgular, aşırı soğuk koşulların çok hücreli yaşamın evrimine katkıda bulunmuş olabileceğini gösteriyor. Bu keşif, Kriyojeniyen Dönemi’nin başlangıcını gösteren resmi bir jeolojik işaret olarak değerlendirilebilir.

“Kartopu Dünya” olarak bilinen dönem, Dünya tarihinin en dramatik iklim olaylarından biridir. Bu dönemde, gezegenin büyük bir kısmının, hatta bazı teorilere göre tamamının, kalın buz tabakalarıyla kaplı olduğu düşünülmektedir. Bu dönem, yaklaşık 720 ila 635 milyon yıl önce gerçekleşti ve Kriyojeniyen Dönemi olarak adlandırılan buzul çağlarının bir parçasıydı.

Port Askaig Formasyonu ve Bulunan Kanıtlar

İskoçya ve İrlanda’daki Port Askaig Formasyonu’nda bulunan jeolojik kanıtlar, Kartopu Dünya hipotezini destekleyen önemli veriler sunuyor. Bu formasyondaki kayalar, Dünya’nın yüzeyinin tamamına yakınının kalın bir buz tabakasıyla kaplı olduğu döneme işaret ediyor. Kayalarda bulunan jeolojik katmanlar, buzul hareketleri, glasyal tortular ve soğuk iklimin izlerini taşıyor.

Kartopu Dünya Teorisi

Kartopu Dünya teorisine göre, bu aşırı buzul dönemi, Güneş’ten gelen enerji miktarındaki azalma, atmosferdeki karbondioksit seviyesinin düşmesi gibi çeşitli faktörler nedeniyle ortaya çıktı. Dünya’nın yüzeyi neredeyse tamamen buzla kaplandığında, bu durum iklimin daha da soğumasına neden oldu, çünkü beyaz buz tabakaları Güneş ışığını uzaya geri yansıtarak, gezegenin daha da soğumasına yol açtı.

Karmaşık Yaşamın Evrimi

Bu zorlu çevre koşullarına rağmen, Kartopu Dünya dönemi, çok hücreli yaşamın evriminde kritik bir rol oynamış olabilir. Aşırı koşullar, yaşamın adaptasyon ve dayanıklılık mekanizmalarını geliştirmesine neden olmuş olabilir. Bu dönemin sonunda, volkanik aktiviteler nedeniyle atmosfere salınan büyük miktarda karbondioksit, buzların erimesine ve daha sıcak bir iklimin geri dönmesine yol açtı. Buzların erimesiyle birlikte, okyanuslara büyük miktarda besin maddesi salındı ve bu, oksijen seviyelerinin artmasına ve karmaşık yaşamın gelişmesine zemin hazırladı.

Jeolojik İşaretlerin Önemi

Port Askaig Formasyonu’nda bulunan kayalar, Kriyojeniyen Dönemi’nin başlangıcını işaret eden bir jeolojik sınır olarak değerlendirilebilir. Bu bulgular, gezegenimizin geçmiş iklim değişikliklerini ve bu değişimlerin yaşamın evrimi üzerindeki etkilerini anlamak açısından büyük önem taşıyor. Ayrıca, Dünya’nın iklim sistemlerinin ne kadar kırılgan olabileceğini ve buzul çağlarının gezegen üzerindeki etkilerini anlamamız açısından da kritik bir yer tutuyor.

Kartopu Dünya’nın Mirası

Kartopu Dünya teorisi, modern bilimde geniş bir kabul görse de, buzul döneminin kapsamı ve etkileri hâlâ tartışma konusu. Yine de, bu dönemden alınan dersler, Dünya’nın iklim sistemleri, küresel soğuma ve ısınma süreçleri, biyosferin dayanıklılığı ve evrimi konularında önemli ipuçları sunuyor.

Kaynak: Sıradışı Bilim

Akrepler Neden Mor Ötesi Işın Altında Parlayacak Şekilde Evrimleşti?

Bilim insanları uzun bir süredir mor ötesi ışın altında akreplerin neden parlak yeşil olacak şekilde parladıklarını biliyorlardı; ancak bunun gizemini ancak 2011 senesinde çözebildiler. Yani bu yetenek, uzun süredir biliniyor olmasına rağmen, evrimsel sebepleri uzun bir süre karanlıkta kalmıştı.

Oklahoma Üniversitesi’nden biyolog Douglas Griffin bu “floresan” özelliği analiz etti ve akreplerin, daha önce hiç bilinmediği şekilde, etraftaki ışığı kuyruklarıyla algıladıklarını ortaya koydu!…

Akreplerin mor ötesi (ultraviyole, UV) ışık altında parlaması, bilim insanlarının uzun zamandır ilgisini çeken bir fenomendir. Bu özellik, akreplerin kitin tabakasında bulunan ve UV ışık altında mavi-yeşil renkte parlayan bazı kimyasal bileşiklerden kaynaklanır. Ancak, bu parlamanın evrimsel anlamı konusunda kesin bir görüş birliği bulunmamaktadır. Yine de, çeşitli teoriler ortaya atılmıştır:

1. Görünürlükten Korunma (Kendi Kendine Kamuflaj)

Bir teoriye göre, akrepler UV ışığı algılayabiliyor olabilir ve parlamaları çevrelerindeki UV ışığını azaltarak onları daha az görünür kılabilir. Akreplerin çoğu gece aktiftir ve dolayısıyla parlak ışıklardan kaçınırlar. Parlamaları, doğal ışık kaynaklarından gelen UV ışığını emerek veya yansıtarak, onları daha karanlık hale getirebilir ve böylece avcılardan korunmalarını sağlayabilir.

2. Avcıları Uyarma veya Kandırma

Bir diğer teori, bu parlaklığın avcılara yönelik bir uyarı işlevi görebileceğini öne sürer. Parlak renkler, doğada genellikle zehirli veya tehlikeli hayvanlarla ilişkilidir. Akrepler de zehirli olduklarından, UV ışık altında parlamaları, potansiyel avcıları caydırıcı bir işaret olarak evrimleşmiş olabilir.

3. Sosyal İletişim

Bazı araştırmacılar, bu parlamanın akrepler arasında bir iletişim aracı olabileceğini düşünüyor. Akreplerin düşük ışık koşullarında birbirlerini tanımasına yardımcı olabilir veya eş bulma süreçlerinde rol oynayabilir.

4. Çevresel Değişikliklere Karşı Duyarlılık

UV ışık altında parlayan kimyasallar, akreplerin çevresel değişikliklere daha duyarlı hale gelmesini sağlayabilir. Örneğin, akreplerin deri tabakası UV ışığını emdiğinde, bu onların çevrelerindeki ışık koşullarını algılamalarına ve tehlikeli olabilecek açık alanlardan kaçınmalarına yardımcı olabilir.

5. Radyasyondan Korunma

Bu parlaklığın, akreplerin güneşten gelen zararlı UV ışınlarına karşı koruyucu bir işlevi olabileceği de düşünülüyor. Parlak pigmentler, UV ışığını emerek ya da yansıtarak, akreplerin derin dokularına zarar gelmesini önleyebilir.

Sonuç

Akreplerin neden UV ışık altında parladığına dair kesin bir cevap henüz bulunmamış olsa da, bu durumun farklı işlevleri olabilir. Bu fenomenin birden fazla evrimsel avantaja sahip olma olasılığı da göz önünde bulunduruluyor. Parlaklık, akreplerin hayatta kalma stratejilerinin bir parçası olabilir ve bu strateji, onların milyonlarca yıl boyunca varlıklarını sürdürmelerine katkıda bulunmuş olabilir.

Kaynak: Sıradışı Bilim

42 Bin Yıllık Tay

Kuzey Sibirya’ daki buzullar içinde donmuş vaziyette bulunan 42 bin yıllık tay ortaya çıkarıldı.

Tay,, tüm vücuduyla korunmuş halde; öyle ki kalp damarlarında sıvı kan almak mümkün. kan klonlanarak, tayın soyu yaşama döndürülmeye çalışılıyor.

Kuzey Sibirya’da yer alan donmuş topraklarda (permafrost), 42 bin yıllık bir tay fosili keşfedildi. Bu tay, Yarkutya bölgesinde bulunan Batagaika krateri olarak bilinen devasa bir çukurda ortaya çıkarıldı. Tayın ait olduğu türe ait kalıntılar, oldukça nadir ve önemli buluntular arasında yer alıyor. Tay, dönemin koşulları nedeniyle olağanüstü bir şekilde korunmuş, bu sayede hem dış yapısı hem de iç organları büyük ölçüde bozulmadan günümüze kadar ulaşmış.

Bu fosilin en dikkat çekici özelliklerinden biri, kalp damarlarında hala sıvı kan bulunmasıdır. Bu bulgu, bilim dünyasında büyük bir heyecan uyandırdı. Modern teknoloji sayesinde, tayın kanı üzerinde yapılan araştırmalar, klonlama çalışmalarına kapı araladı. Bilim insanları, bu sıvı kanı kullanarak tayın DNA’sını izole etmeye ve ardından klonlama yoluyla bu soyu tükenmiş türü yeniden canlandırmaya çalışıyor.

Tay, yaklaşık 42 bin yıl önce, Pleistosen döneminde yaşamış. Bu dönem, mamutlar, tüylü gergedanlar ve büyük kedigiller gibi birçok büyük memelinin yaşadığı bir çağdı. Ancak iklim değişiklikleri ve insan faaliyetleri nedeniyle bu türlerin büyük bir kısmı yok oldu. Donmuş topraklarda bu tür fosillerin keşfi, bu hayvanlar hakkında daha fazla bilgi edinmemizi sağlıyor. Aynı zamanda, bu tür keşifler sayesinde, yok olmuş türlerin genetik materyalleri üzerinde yapılan çalışmalarla, türlerin yeniden hayata döndürülmesi hedefleniyor.

Bu tür klonlama çalışmaları, bilimsel olarak oldukça zorlayıcıdır. Ancak, benzer projelerde kullanılan modern genetik teknikler ve CRISPR gibi gen düzenleme teknolojileri sayesinde, teorik olarak bu tür bir yeniden canlandırma mümkün görünüyor. Eğer bu girişimler başarılı olursa, bu tayın ve belki de başka nesli tükenmiş türlerin tekrar doğaya kazandırılması söz konusu olabilir.

Ancak, bu tür çalışmalar etik soruları da beraberinde getiriyor. Nesli tükenmiş bir türü geri getirmek, ekolojik dengeye ne gibi etkiler yapar? Yaşam alanları ve besin kaynakları olmayan bu türler için uygun bir ortam yaratmak mümkün mü? Bu sorular, bilim dünyasında tartışılmaya devam ediyor. Yine de, Kuzey Sibirya’da bulunan bu 42 bin yıllık tay, hem bilimsel hem de etik anlamda önemli bir dönüm noktası olarak görülüyor.

Kaynak: Sıradışı Bilim

Yeniden Diş Çıkartabilecek İlacın Klinik Denemeleri Başlıyor…

Bazı köpekbalıkları her hafta yeni bir set diş çıkarırken, bazı timsahlar ömürleri boyunca binlerce diş değiştirebilirler. İşte bu sınırsız diş değiştirme özelliği insanlılar gibi memeliler için geçerli değildir. İnsanın ancak 32 dişi olabilir. Japonya’dan bilim insanları, insanların tümüyle yeni bir diş çıkarmasını sağlayabilecek deneysel bir ilaç denemesine başlayacak. 2024 Temmuz ayına planlanan ilk klinik denemede, doğuştan diş yoksunluğu ile doğan yani diş agenezesi hastaları olacak. Ayrıca 2030’a kadar bu tedavinin diğer insanlar için genel kullanıma sunulabileceği belirtiliyor.

“Aslen yeni dişler çıkarabilmek her diş hekiminin hayalidir. Yüksek lisanstan beri bu konu üzerinde çalışıyorum. Eminim ki bunu mümkün kılabiliriz,” diyor Osaka’daki Tıbbi Araştırma Enstitüsü Kitano Hastanesi’nde baş araştırmacı ve diş hekimliği ve ağız cerrahisi bölümü başkanı Katsu Takahashi. Araştırmacılar ilk başta, farelerde diş çıkmasını sağlayabilecek uterus uyarımlı USAG-1 ile ilişkili bir antibadi keşfetti. Bu antibadi, diş agenezesi ile doğan farelerde yeni diş büyümesini stimüle edebiliyor. Esasen, bilim insanları USAG-1 diğer proteinlerle etkileşime girerek diş büyümesini baskıladığını keşfetti. İşte bu etkileşim bloke edildiğinde kemik morfogenetik protein sinyalleşmesi sağlanarak, yeni diş büyümesini tetikliyor. 2018’deki fare denemelerinin ardından, gelinciklerde yapılan deneyler; yeni dişlerin çıkarılmasında benzer bir başarı sergiledi. Hayvanlar, komşu dişlerle aynı şekil ve yapıya sahip yedinci bir ön diş çıkardılar.

“Bu sayede ilacın klinik kullanımının önünün açılacağını düşünüyoruz,” diyor Takahashi. Bilim insanları, yıllardır köpekbalığı gibi hayvanların nasıl sürekli diş çıkarabildiğine dair genetik ifadenin kodunu kırmaya çalışıyordu. Fakat yapılan bu deneysel araştırmaları insanlara adapte oldukça çetrefilli bir işti. Orjinal araştırma 2021’de  

Science Advances dergisinde yayınlandı.

Kaynaklar: The Mainichi, Medical Research Institute Kitano Hospital

Kaynak ve devamını okuman için : Yeniden Diş Çıkartabilecek İlacın Klinik Denemeleri Başlıyor (gercekbilim.com)

Cam Kaplı DNA Malzemesi Çelikten 4 Kat Güçlü Özellikler Sergiliyor…

Connecticut Üniversitesi’nden bilim insanları DNA ve cam kullanarak, hem hafif hem de çok sağlam bir malzeme üretti. Yeni geliştirilen materyalin çelikten 4 kat daha güçlü ve 5 kat daha az yoğun olduğu belirtiliyor. Normalde dayanım ve ağırlık birbiriyle zıt karakterlerdir. Fakat bilim insanları, DNA ve cam kullanarak benzersiz bir malzeme yarattı. Günümüzde DNA özellikle veri depolama özelliği nedeniyle bilinse de esneyebilir ya da burkulabilir.

Diğer taraftan cam da kırılgan görülebilir fakat bu çatlaklardan kaynaklandığından, küçük parça camlar çok güçlü olabilir. Küçük cam parçaları ise kusursuzdur. İşte yeni araştırmada malzemelerin bu özelliğinden faydalanıldı. Önce DNA’yla başlanarak kafes benzeri şekiller oluşturacak şekilde programlandı. Sonra bu camsı malzemeyle kaplanarak, birkaç yüz atom kalınlığında tabakalar oluşturuldu. Sonunda ortaya camla kaplanmış ince DNA tabakaları çıktı. Bu sarmallar çok ince ,hafif ve güçlü yapıda ve bir çerçeve oluşturdu. Yapılan testlerde bilim insanları DNA nanokafes malzemesinin 5 giga paskal(GPa) basınca kadar dayandığını buldu.

Araştırmacılar malzemenin çelikten 4 kat daha güçlü olduğunu fakat yoğunluğunun 5de biri olduğunu ifade ediyor. “Yoğunluğa göre bakıldığında, bizim malzememiz bilinen en güçlü malzemedir,” araştırmanın yazarlarından Seok-Woo Lee. Araştırmacıların yeni hedefi, farklı DNA yapıları kullanmak ve de karbid seramik gibi malzemelere geçerek, daha da güçlü malzemeler üretmektir. Çalışmanın eş yazarı Oleg Gang, “DNA kullanarak tasarlanmış 3 boyutlu çerçeve nanomateryalleri oluşturma ve bunları mineralleştirme yeteneği, mühendislik mekanik özellikleri için muazzam fırsatlar sunuyor. Buna rağmen, onu bir teknoloji olarak kullanabilmemiz için daha çok araştırma yapmak gerekiyor,” diyor.

Araştırma , Cell Reports Physical Science dergisinde yayınlandı .

Kaynaklar:  University of Connecticut https://newatlas.com/materials/dna-coated-glass-material-4x-strength-steel/

Kaynak ve devamını okuman için : Cam Kaplı DNA Malzemesi Çelikten 4 Kat Güçlü Özellikler Sergiliyor (gercekbilim.com)

Örümcek Geniyle, İpek Böcekleri Kevlardan 6 Kat Daha Dayanıklı İplik Üretti…

Çin’den bilim insanları, ipek böceklerine örümceklerden aldıkları ağ genleriyle modifiye ederek, Kevlardan 6 kat daha dayanıklı fiberler ürettirmeyi başardı. 20 Eylül’de Matter dergisinde yayınlanan makalede, bu çalışmayla ilk kez ipek böceklerine tam boyda örümcek ağı ürettirmeyi başardılar. Bu teknoloji sayesinde daha çevreci bir şekilde sentetik fiber geliştirilebilir. Kevlar,karbon fiber gibi özel malzemelerin üretimi için özel koşullar ve yüksek enerji gerekiyor. Çin’in Donghua Üniversitesi Biyoloji Bilimi ve Tıp Mühendisliği Fakültesi’nden araştırmacı olan baş yazar Junpeng Mi, “İpekböceği ipeği şu anda köklü yetiştirme teknikleriyle büyük ölçekte ticarileştirilen tek hayvansal ipek fiberidir.

Sonuç olarak, örümcek ipeği fiberi üretmek için genetiği değiştirilmiş ipekböceklerinin kullanılması, düşük maliyetli olduğundan, büyük ölçekli ticarileşmeyi mümkün kılıyor,” diyor. Bilim insanları, genellikle fosil yakıtlardan üretilen sentetik fiberlerin yapımında ortaya çıkan zararlı mikroplastikler nedeniyle, örümcek ağı ipliklerini alternatif bir dokuma ürünü olarak görüyor. Fakat üretilen yapay örümcek ipekleri nem ve güneş ışığına karşı korumalı olan bir kaplamaya sahip değil. İşte genetik olarak değiştirilen ipek böcekleri doğal olarak kendi fiberlerini koruyucu bir tabaka ürettiklerinden, örümcek iplikçiklerini kaplıyor. İpekböceklerinin kozalarını inşa ettiği lifler binlerce yıldır yetiştiriliyor, ancak bol miktarda olmasına rağmen kırılgan olduğu biliniyor. 

Bu arada örümcekler imrenilecek derecede sert ve güçlü ipek üretiyorlar , fakat yamyam doğalarından ötürü bir arada yaşayamadıklarından üretimi oldukça zor İpekböceğini benzersiz örümcek duyularına sahip hale getirmek için Mi ve meslektaşları, Doğu Asya’da bulunan küre ağ ören bir örümcek olan Araneus ventricosus’tan elde edilen küçük bir ipek proteinine odaklandılar . CRISPR-Cas9 genetik düzenleme aracı kullanılarak, MiSp proteinini ipekböceğinin birincil ipek proteinini kodlayan genin yerine yerleştirerek, DNA’sını değiştirdi. Bilim insanları aynı zamanda ipek böceğinin DNA’sındaki genin, hayvanın doğal ipek üretiminin başka herhangi bir yönüne müdahale etmeden başarıyla etkinleştirilmesiyle lokalizasyon yaptılar.

Kaynak ve devamını okuman için : Örümcek Geniyle, İpek Böcekleri Kevlardan 6 Kat Daha Dayanıklı İplik Üretti (gercekbilim.com)

Dikenden Elde Edilen Madde Sinir Onarımını % 29 Hızlandırıyor…

Yeni bilimsel bir çalışmaya göre, şevketi bostan bitkisinde bulunan bir bileşik, hasarlı sinirlerin yenilenmesini hızlandırarak motor fonksiyonu ve dokunma hissini geri kazandırabiliyor..Periferik sinir sistemindeki hasarlı sinir liflerini (aksonlar) kendilerini yenileyebilir, ancak tam bir iyileşme gerçekleşmez. Bunun nedeni, rejenerasyondan sorumlu Schwann hücrelerinin yaklaşık üç ay sonra desteği kesmesidir. Reinervasyon adı verilen sinir fonksiyonunun restorasyonu bu süre içinde gerçekleşmezse, aksonal yaralanma genellikle yaşam boyu tamamıyla iyileşmez ve de sinirsel veya nöropatik ağrıya yol açabilir.

Almanya’daki Köln Üniversitesi’nden araştırmacılar, sinir rejenerasyonunu hızlandırıp hızlandırmadığını ve ağrıyı azaltıp azaltmadığını görmek için insan hücreleri de dahil olmak üzere kültürlenmiş hücreler ve canlı hayvanlar üzerinde kutsanmış devedikeni bitkisinden elde edilen cnicin kullandılar. Bostanotu, akkız ve mübarek dikeni olarak da bilinen şevketi bostan, köklerinden yemek de ilaç da yapılan eski bir tedavi yöntemidir. Mevcut çalışmada, araştırmacılar farelerin, sıçanların ve tavşanların siyatik sinirini ezdiler. Daha sonra hayvanlara aynı bitki ailesinden (Asteraceae) kimyasal olarak benzer bir bileşik olan cnicin veya parthenolide dozları verdiler. Ateş otundan elde edilen partenolid, geleneksel olarak çok çeşitli rahatsızlıkları tedavi etmek için kullanılmaktadır.

Bununla birlikte, önceki çalışmalar partenolidin ağızdan alındığında zayıf bir şekilde emildiğini, bu nedenle intravenöz enjeksiyon olarak verilmesi gerektiğini bulmuştur. Ayrı olarak, hayvanlardan alınan duyusal nöronlar kültür ortamında çoğaltıldı ve cnicin ile muamele edildi. Farelerden ve insanlardan alınan göz (retina) hücreleri, cnicin’in merkezi sinir sistemi (CNS) nöronlarının rejenerasyonunu da destekleyip desteklemediğini test etmek için kültür ortamına alınarak, tedavi edildi. Araştırmacılar, cnicin’in farklı türlerdeki duyusal nöronlarda akson büyümesini önemli ölçüde desteklediğini buldular. Etki, verilen doza bağlıydı. Duyusal nöronlarda görüldüğü gibi, cnicin ayrıca farelerin ve insanların MSS nöronlarından nörit adı verilen kolların ortalama uzunluğunu da artırdı. Nöritler nihayetinde aksonlara dönüşür. Siyatik siniri ezilmiş hayvanlarda, kontrol gruplarına kıyasla intravenöz cnicin dozları ile önemli ölçüde akson rejenerasyonu yaptığı görüldü.

Araştırmacılar siyatik yaralanmanın ardından kas reinnervasyonunu değerlendirdi. Motor iyileşme, hayvan modellerinde siyatik sinir yaralanmasından sonra fonksiyonun iyileşmesini değerlendirmenin bir yolu olan statik siyatik indeks (SSI) hesaplanarak belirlendi.

Allodini – nöropatide yaygın olan hafif bir tüy dokunuşu gibi genellikle ağrıya neden olmayan bir uyarıcıya bağlı ağrı – duyusal iyileşmeyi değerlendirmek için de ölçüldü. Günlük tekrarlanan cnicin dozları, kontrollere kıyasla SSI skorunu ve dokunma hassasiyetini önemli ölçüde iyileştirdi ve motor fonksiyonda ilk ölçülebilir iyileşmeler yaralanma sonrası dört gün gibi erken bir sürede görüldü. Duyusal işlevlerdeki iyileşmeler yaralanmadan yedi gün sonra tespit edilebilmiştir. Cnicin, sinir ezilmesinden 10 gün sonra deri ve kas innervasyonunu önemli ölçüde artırmıştır.

Oral cnicin uygulaması da intravenöz enjeksiyonla aynı etkinlikte fonksiyonel iyileşmeyi hızlandırırken, oral partenolidin zayıf biyoyararlanımı nedeniyle hiçbir etkisi olmamıştır. Cnicin ile tedavi edilen sıçanlar 35 gün sonra yaralanma öncesi SSI skorlarına ulaşırken, kontrol grubunun aynı skorlara ulaşması için yedi gün daha gerekmiştir. Ayrıca, 35 günde, tedavi grubundaki dokunma hissi ameliyat öncesi seviyelere dönerken, kontrol grubunun 49 güne ihtiyacı vardı. Cnicin iyi tolere edildi ve hayvanlar hiçbir zehirlenme belirtisi göstermedi.

Çalışma Phytomedicine dergisinde yayınlandı.

https://newatlas.com/medical/cnicin-blessed-thistle-axon-regeneration

Kaynak ve devamını okuman için : Dikenden Elde Edilen Madde Sinir Onarımını % 29 Hızlandırıyor (gercekbilim.com)

İlk kez yapay zekalı bilim insanı geliştirildi.

Japonya merkezli araştırma ve geliştirme şirketi “Sakana AI”, bilimsel keşif için ilk kez “yapay zeka bilim insanı” sistemi oluşturdu.

Şirketin internet sitesinde paylaştığı blog yazısında, Foerster Laboratuarları, Oxford Üniversitesi ve bir çok diğer üniversite ile yapılan ortak çalışma sonucu ilk kez “yapay zeka bilim insanı”nın geliştirildiği duyuruldu.

Yazıda, geliştirilen yapay zeka bilim insanının, bilimsel keşifler ve araştırmalar için makine öğrenim sistemi kullanabileceği belirtildi.

“Yapay zeka bilim insanı” sisteminin var olan araştırmaları incelebilmesinin yanı sıra yeni araştırma fikirleri sunabileceği aktarılan yazıda, bu sistemin araştırmalar için kod yazabileceği de kaydedildi.

Yazıda, sistemin araştırma sonuçlarını özetleyebileceği ve kendi ulaştığı bulguları bilimsel yazı olarak sunabileceği de açıklandı.

Sistemin, yapay zeka tarafından oluşturulan makaleleri insana yakın bir doğrulukta değerlendirebildiği kaydedilen yazıda, sistemin, bilim insanlarının oluşturduğu bilimsel topluluk çevresini taklit edebileceği de öne sürüldü.

Yazıda, yapay zeka sisteminin yapacağı araştırmaların, makine öğrenim sistemleri ve kod yazma üzerine olacağı belirtilirken, bu konulara dair akademik makaleler oluşturabileceği de kaydedildi.

Kaynak ve devamını okuman için : İlk kez yapay zekalı bilim insanı geliştirildi – Son Dakika Bilim Teknoloji Haberleri | Cumhuriyet

Genlerin değiştirilmesi meyve sineklerinin hücrelerini yenilemesine yardımcı olabilir

Floresan işaretleyicilerle etiketlenmiş, yetişkin bir meyve sineğinin inanılmaz derecede küçük bağırsağı. ©2024 Yuichiro Nakajima CC-BY-ND

İnsanlar deniz yıldızları gibi tüm uzuvlarını yenileyemeyecek olsa da, meyve sinekleriyle yapılan bazı yeni genetik çalışmalar bazı şaşırtıcı sonuçlar ortaya koydu. Tokyo Üniversitesi’nden bir ekip, basit organizmalardan vücut parçalarını ve dokularını yenilemelerine yardımcı olan belirli genlerin diğer hayvanlara aktarılabileceğini buldu. Bu genler daha sonra sineklerdeki bir bağırsak sorununu bastırdı ve daha karmaşık organizmalarda gençleşme için bazı yeni mekanizmaları ortaya çıkarabilir. Bulgular, 1 Ağustos’ta BMC Biology dergisinde yayınlanan bir çalışmada ayrıntılı olarak açıklanmıştır .

Denizanası ve yassı solucanlar da dahil olmak üzere bazı hayvanlar tüm vücutlarını yenileyebilir. Bilim insanları hala nasıl olduğunu bilmese de, muhtemelen yenilenmeye izin veren belirli genler vardır. Aynı genler uzun vadeli kök hücre işlevlerini de koruyabilir.

Kök hücreler uzun bir zaman diliminde bölünebilir ve kendilerini yenileyebilir ve bir tür iskelet anahtarı gibidir. Mutlaka uzmanlaşmış olmasalar da, zamanla kan hücreleri ve beyin hücreleri de dahil olmak üzere potansiyel olarak daha uzmanlaşmış hücrelere dönüşebilirler . Çok sınırlı rejeneratif becerilere sahip memeliler ve böcekler, evrim süreci boyunca bu genleri kaybetmiş olabilir. 

Çalışmanın ortak yazarı ve Tokyo Üniversitesi Eczacılık Bilimleri Lisansüstü Okulu biyoloğu Yuichiro Nakajima yaptığı açıklamada , “Düşük rejenerasyonlu hayvanlara bu rejenerasyonla ilişkili genlerin yeniden tanıtılmasının, rejenerasyon ve yaşlanma süreçlerini etkileyip etkilemeyeceği belirsizdir.” dedi .

Bu yeni çalışmada Nakajima ve ekibi, yassı solucanlar gibi yüksek rejeneratif kapasiteye sahip hayvanlara özgü olan gen grubuna odaklandı. Bu genlere HRJD’ler veya yüksek rejeneratif türe özgü JmjC alanı kodlayan genler adı verildi . HRJD’leri meyve sineğine ( Drosophila melanogaster ) aktardılar ve sağlıklarını mavi bir boya ile takip ettiler. Bu renk tonu sayesinde sineğe Şirin lakabını taktılar. 

Araştırmacılar meyve sineklerinin bağırsak sağlığını mavi bir boya ile takip ediyorlar, bu yüzden Smurf adını almışlar. Yaşlanma nedeniyle hasar gören meyve sineği bağırsakları mavi boyayı sızdırıyor, bu görüntüde solda HRJD modifiye edilmiş bir sinek ve sağda aynı yaşta modifiye edilmemiş bir sinek görülüyor. KREDİ: ©2024 Hiroki Nagai CC-BY-ND.

Başlangıçta, HRJD destekli bu meyve sineklerinin yaralandığında dokuyu yenileyeceğini umuyorlardı . Bu olmadı. Ancak ekipte, başka bir şey fark eden bir meyve sineği bağırsak uzmanı Hiroki Nagai vardı. Bazı yeni fenotipler vardı -veya belirli bir genden gelen göz rengi veya saç rengi gibi özellikler.  

Nakajima, “HRJD’ler bağırsak kök hücre bölünmesini artırırken, yaşlı sineklerde yanlış farklılaşan veya bozulan bağırsak hücrelerini de baskıladı” dedi. Bu , antibiyotiklerin yanlış farklılaşmış bağırsak hücrelerini baskılayıp, bağırsak kök hücre bölünmesini baskılamasından  farklıdır .

[İlgili: Hidralar başlarını yeniden büyütebilirler. Bilim insanları bunu nasıl yaptıklarını bilmek istiyorlar .]

“Bu nedenle, HRJD’lerin meyve sineklerinin yaşam süreleri üzerinde ölçülebilir bir etkisi oldu ve bu da yeni yaşlanma karşıtı stratejilerin geliştirilmesi için kapıyı açtı veya en azından ipuçları sağladı,” dedi Nakajima. “Sonuçta, insan ve böcek bağırsakları hücresel düzeyde şaşırtıcı derecede çok ortak noktaya sahip.”

Meyve sinekleri biyolojik araştırmalarda ünlü test denekleri . İnsanlarda hastalıklara neden olan genlerin yüzde 75’ini paylaşıyorlar , hızlı ürüyorlar ve genetik kodlarını değiştirmek oldukça kolay. Ancak, nispeten kısa yaşamlarına ve hızlı üreme ve olgunlaşma oranlarına rağmen, tam yaşlanma süreçlerini incelemek yine de yaklaşık iki ay sürdü. 

Soldaki iki görüntü yaşlanmayla bozulan bağırsak proteinlerini gösteriyor ve sağdakiler aynı proteinlerin HRJD genleri nedeniyle yaşa bağlı mekanizmalara karşı daha iyi korunduğunu gösteriyor. KAYNAK: ©2024 Hiroki Nagai CC-BY-ND.

Ekip, gelecekteki çalışmalarda HRJD’lerin moleküler düzeyde nasıl çalıştığını daha yakından incelemek istiyor. 

“HRJD’lerin moleküler işleyişinin ayrıntıları hala çözülemedi. Ayrıca tek başlarına mı yoksa başka bir bileşenle birlikte mi çalıştıkları belirsiz,” dedi Nakajima. “Bu nedenle, bu yolculuğun sadece başlangıcı, ancak artık modifiye edilmiş meyve sineklerimizin gelecekte kök hücre gençleşmesinin benzeri görülmemiş mekanizmalarını ortaya çıkarmak için değerli bir kaynak olarak hizmet edebileceğini biliyoruz. İnsanlarda bağırsak kök hücreleri yaşla birlikte aktivitelerinde azalma yaşar, bu nedenle bu araştırma kök hücre tabanlı terapiler için umut verici bir yoldur.”

Kaynak: Popular Scıence