Rutin kan testlerinin sonuçları, mide ağrısı veya şişkinliği olan kişiler arasında kanser teşhisini hızlandırmak için kullanılabilir, UCL araştırmacıları tarafından yürütülen yeni bir çalışma önermektedir.

Bu semptomları doktorlarına bildiren çoğu kişi kan testleri için yönlendirilir. Bununla birlikte, bir dizi olası sağlık nedenini araştırmak için kullanılan bu kan testlerinin kanser riskini ne kadar iyi tahmin edebileceği bilinmemektedir.

PLOS Medicine’de yayınlanan yeni çalışma, İngiltere’de mide ağrısı nedeniyle bir pratisyen hekimi ziyaret eden 30 yaş ve üstü 400.000’den fazla kişiden ve şişkinlik nedeniyle pratisyen hekimlerini ziyaret eden 50.000’den fazla kişiden elde edilen verilere baktı. Bu grubun üçte ikisine randevularını takiben kan testleri yapıldı.

Araştırmacılar, yaygın olarak kullanılan 19 kan testinde, anormal sonuçların bir yıl içinde kanser teşhisi konma riskinin daha yüksek olmasıyla bağlantılı olduğunu buldular. Bu anormal sonuçlar dikkate alınırsa, yalnızca semptomlara, yaşa ve cinsiyete dayalı değerlendirmeye kıyasla, acil sevk verilen teşhis edilmemiş kanserli kişilerin sayısında% 16’lık bir artış olacağını tahmin ettiler.

Bu, mide ağrısı veya şişkinlik ile GP’yi ziyaret eden 1.000 kişiden teşhis edilmemiş kanserli fazladan altı kişinin acilen sevk edilmesi ve kanserli 40 kişinin kan testi sonuçları kullanılmadan acilen sevk edilmesi anlamına gelir.*

UCL Davranış Bilimi ve Sağlık Bölümü’nden baş yazar Dr. Meena Rafiq şunları söyledi: “Çalışmamız, halihazırda mevcut olan ve nedeni belirsiz olan spesifik olmayan semptomları olan hastalara rutin olarak verilen kan testleriyle kanser tespitini iyileştirebileceğimizi gösteriyor. Bu, erken kanser teşhisini iyileştirmenin ve bazı durumlarda başarılı tedavi olasılığını artırmanın verimli ve uygun maliyetli bir yolu olabilir.

“Pratikte pratisyen hekimlerin bir dizi kan testi verisini yorumlamasının zor olabileceği göz önüne alındığında, çalışmamız birden fazla değişkene dayalı olarak kanser riskini değerlendirebilecek otomatik bir araca ihtiyaç duyulduğuna işaret ediyor.”

Çalışma, 2007 ve 2016 yılları arasında Birleşik Krallık’taki bir GP uygulamaları ağından toplanan Klinik Uygulama Araştırma Veri Bağlantısı’ndan (CPRD) anonimleştirilmiş hasta verilerini kullandı.