Ultra Hassas Sıvı Biyopsi Teknolojisi, Kanseri Standart Yöntemlerden Daha Erken Tespit Ediyor

Weill Cornell Medicine, NewYork-Presbyterian, New York Genom Center (NYGC) ve Memorial Sloan Kettering Cancer Center’daki (MSK) araştırmacılar tarafından yürütülen bir çalışmada, kandaki tümör DNA’sını tespit etmek için yapay zeka destekli bir yöntem, kanser nüksünü tahmin etmede benzeri görülmemiş bir hassasiyet göstermiştir. Yeni teknoloji, nüksün çok erken tespiti ve tedavi sırasında tümör yanıtının yakından izlenmesi ile kanser bakımını iyileştirme potansiyeline sahiptir.

14 Haziran’da Nature Medicine’de yayınlanan çalışmada araştırmacılar, hasta kan testlerinden elde edilen DNA dizileme verilerine dayanarak dolaşımdaki tümör DNA’sını (ctDNA) çok yüksek hassasiyet ve doğrulukla tespit etmek için bir tür yapay zeka platformu olan bir makine öğrenme modelini eğitebileceklerini gösterdiler. Akciğer kanseri, melanom, meme kanseri, kolorektal kanser ve kanser öncesi kolorektal polipleri olan hastalarda teknolojinin başarılı gösterilerini yaptılar.

eill Cornell Medicine’de hematoloji ve tıbbi onkoloji bölümünde tıp profesörü ve New York Genom Merkezi’nin çekirdek öğretim üyesi olan Dr. Dan Landau, “Kayda değer bir sinyal-gürültü artışı elde edebildik ve bu, örneğin, standart klinik yöntemlerin bunu yapmasından aylar hatta yıllar önce kanser nüksünü tespit etmemizi sağladı” dedi.

Çalışmanın ortak yazarı ve ortak yazarı, aynı zamanda MSK’da meme kanseri onkoloğu olan Landau Laboratuvarı’nda doktora sonrası araştırmacı olan Dr. Adam Widman’dı. Diğer ilk yazarlar NYGC’den Minita Shah, Aarhus Üniversitesi’nden Dr. Amanda Frydendahl ve NYGC ve Weill Cornell Medicine’den Daniel Halmos idi.

Likit biyopsi teknolojisi büyük vaadini gerçekleştirmekte yavaş kalmıştır. Bugüne kadarki çoğu yaklaşım, kanda güvenilir bir şekilde tespit edilemeyecek kadar seyrek olarak bulunan ve tespit edilemeyen kanser nükslerine neden olan nispeten küçük kanserle ilişkili mutasyon kümelerini hedef almıştır.

Birkaç yıl önce, Dr. Landau ve meslektaşları, kan örneklerinde DNA’nın tüm genom dizilimine dayanan alternatif bir yaklaşım geliştirdiler. Bu şekilde çok daha fazla “sinyal” toplayabileceklerini ve tümör DNA’sının daha hassas ve lojistik olarak daha basit bir şekilde tespit edilmesini sağlayabildiklerini gösterdiler. O zamandan beri, bu yaklaşım sıvı biyopsi geliştiricileri tarafından giderek daha fazla benimsenmiştir.

Yeni çalışmada araştırmacılar, verileri dizileme konusundaki ince kalıpları tespit etmek için gelişmiş bir makine öğrenimi stratejisi (ChatGPT ve diğer popüler yapay zeka uygulamalarına benzer) kullanarak tekrar öne geçtiler – özellikle, kanseri düşündüren kalıpları, sıralama hatalarını ve diğer “gürültüleri” düşündürenlerden ayırt etmek için.

Bir testte, araştırmacılar 15 kolorektal kanser hastasında hastaya özgü tümör mutasyonlarını tanımak için MRD-EDGE adını verdikleri sistemlerini eğittiler. Hastaların ameliyatı ve kemoterapisinin ardından, sistem kan verilerinden dokuzunun kalıntı kanser olduğunu tahmin etti. Bu hastalardan beşinin – aylar sonra, daha az hassas yöntemlerle – kanser nüksü olduğu bulundu. Ancak yanlış negatiflik yoktu: MRD-EDGE’nin tümör DNA’sından arınmış olduğu düşünülen hastaların hiçbiri çalışma penceresi boyunca nüks yaşamadı.

Ultra hassas likit biyopsi teknolojisi, kanseri standart yöntemlerden daha erken tespit eder | Bilim Günlüğü (sciencedaily.com): Ultra Hassas Sıvı Biyopsi Teknolojisi, Kanseri Standart Yöntemlerden Daha Erken Tespit Ediyor

Yarım milyar yıllık dikenli sümüklü böcek, yumuşakçaların kökenlerini ortaya koyuyor.

Oxford Üniversitesi’nden bilim insanlarının da aralarında bulunduğu bir araştırma ekibi, 500 milyon yıl önce yaşamış yeni bir yumuşakça türünün şaşırtıcı bir keşfini gerçekleştirdi. Shishania aculeata* adı verilen yeni fosil, en ilkel yumuşakçaların koruyucu dikenli bir zırhla kaplı düz, kabuksuz sümüklü böcekler olduğunu ortaya koyuyor. Bulgular bugün Science dergisinde yayınlandı.

Yeni tür, yaklaşık 514 milyon yıl önce erken Kambriyen olarak adlandırılan jeolojik bir döneme tarihlenen, güney Çin’deki doğu Yunnan Eyaletinden son derece iyi korunmuş fosillerde bulundu. Shishania örneklerinin tümü sadece birkaç santimetre uzunluğundadır ve modern yengeçlerin, böceklerin ve bazı mantarların kabuklarında da bulunan bir malzeme olan kitinden yapılmış küçük dikenli koniler (skleritler) ile kaplıdır.

Baş aşağı korunmuş örnekler, hayvanın dibinin çıplak olduğunu ve Shishania’nın yarım milyar yıldan fazla bir süre önce deniz tabanında sürünmek için kullandığı bir sümüklü böceksinkine benzer kaslı bir ayağı olduğunu gösteriyor. Çoğu yumuşakçanın aksine, Shishania’nın vücudunu kaplayan bir kabuğu yoktu, bu da yumuşakça evriminde çok erken bir aşamayı temsil ettiğini gösteriyor.

Günümüz yumuşakçaları baş döndürücü bir form yelpazesine sahiptir ve salyangozları ve istiridyeleri ve hatta kalamarlar ve ahtapotlar gibi son derece zeki grupları içerir. Yumuşakçaların bu çeşitliliği, uzun zaman önce, tüm büyük hayvan gruplarının hızla çeşitlendiği Kambriyen Patlaması olarak bilinen bir olay sırasında çok hızlı bir şekilde evrimleşti. Bu hızlı evrimsel değişim dönemi, yumuşakçaların erken evrimini anlatan çok az fosilin geride kaldığı anlamına gelir.

Oxford Üniversitesi Yer Bilimleri Bölümü’nden sorumlu yazar Doçent Luke Parry şunları söyledi: “Kalamar ve istiridye kadar farklı hayvanların ortak atasının neye benzediğini çözmeye çalışmak, evrimsel biyologlar ve paleontologlar için büyük bir zorluktur – sadece bugün yaşayan türleri inceleyerek çözülemeyecek bir zorluk. Shishania bize, yumuşakça evriminde çok az fosile sahip olduğumuz bir döneme benzersiz bir bakış açısı sunuyor ve bize en eski yumuşakça atalarının, modern salyangoz ve istiridyelerde gördüğümüz kabukların evriminden önce zırhlı dikenli sümüklü böcekler olduğunu bildiriyor.

Shishania’nın vücudu çok yumuşak olduğu ve fosil kayıtlarında tipik olarak korunmayan dokulardan yapıldığı için, örneklerin çoğu zayıf bir şekilde korunduğu için örneklerin incelenmesi zordu.

Örnekleri keşfeden Çin’deki Yunnan Üniversitesi’nden yeni bir doktora mezunu olan ilk yazar Guangxu Zhang şunları söyledi: “İlk başta sadece baş parmağımın büyüklüğünde olan fosillerin fark edilmediğini düşündüm, ancak büyüteç altında garip, dikenli ve gördüğüm diğer fosillerden tamamen farklı göründüklerini gördüm. Başlangıçta ona “plastik torba” adını verdim çünkü çürüyen küçük bir plastik torbaya benziyor. Bu fosillerden daha fazlasını bulduğumda ve laboratuvarda analiz ettiğimde, bunun bir yumuşakça olduğunu fark ettim.

Doçent Parry şunları ekledi: “Shishania’nın vücudunu kaplayan konik dikenlerin içinde, yaşamda nasıl salgılandıklarını gösteren mikroskobik detaylar bulduk. Bu tür bilgiler, olağanüstü derecede korunmuş fosillerde bile inanılmaz derecede nadirdir.

Shishania’nın dikenleri, çapı milimetrenin yüzde birinden daha az olan bir iç kanal sistemi gösterir. Bu özellikler, konilerin, gıda emilimine yardımcı oldukları bağırsaklarımız gibi, yüzey alanını artıran küçük hücre çıkıntıları olan mikrovilluslar tarafından tabanlarında salgılandığını göstermektedir.

Yarım milyar yıllık dikenli sümüklü böcek, yumuşakçaların kökenlerini ortaya çıkardı | Bilim Günlüğü (sciencedaily.com): Yarım milyar yıllık dikenli sümüklü böcek, yumuşakçaların kökenlerini ortaya koyuyor.

‘Doyurucu bir tartışma’, bitki bazlı et alternatiflerinin kalbiniz için etten daha sağlıklı olduğu sonucuna varıyor

Bitki bazlı et alternatiflerinin (PBMA’lar) içeriklerinde ve beslenme profillerinde önemli farklılıklar olsa da, beslenme profilleri kalp-sağlıklı bir diyet modelini yansıtma eğilimindedir. Elsevier tarafından yayınlanan Canadian Journal of Cardiology’de yer alan ve bitki bazlı ve hayvansal bazlı etlerin etkisini doğrudan karşılaştıran mevcut çalışmalara ilişkin bir inceleme makalesi, bitki bazlı alternatiflerin kardiyovasküler risk faktörlerini iyileştirdiğini tutarlı bir şekilde ortaya koymaktadır.

PBMA’lar, diyette tipik olarak etin yerini alan yüksek oranda işlenmiş bitki bazlı gıda ürünleridir. Kanada’da, PBMA’lara yönelik artan talep, ultra işlenmiş gıda tüketimini azaltmak için halk sağlığı önerileriyle aynı zamana denk geliyor ve bu da PBMA’ların uzun vadeli sağlık etkilerini araştırma ihtiyacını doğuruyor.

Baş yazar Matthew Nagra, ND, Vancouver, BC, Kanada, “Bitki bazlı et pazarı son yıllarda önemli bir büyüme yaşarken ve giderek daha fazla Kanadalı bitki bazlı burgerlerin tadını çıkarırken, bu et alternatiflerinin sağlığı ve özellikle kardiyovasküler hastalık riskini nasıl etkileyebileceği hakkında şaşırtıcı bir şekilde çok az şey biliniyor. Bu nedenle, şu anda bilinenleri belirlemek ve gelecekteki araştırmalara yön vermek için konuyla ilgili mevcut literatürü gözden geçirmeye çalıştık.”

Makalenin yazarları, 1970’ten 2023’e kadar PBMA’lar, içerikleri, beslenme profilleri ve kolesterol seviyeleri ve kan basıncı gibi kardiyovasküler hastalık risk faktörleri üzerindeki etkileri hakkında yayınlanan araştırmayı gözden geçirdi. Analizleri şunları gösteriyor:

  • PBMA’ların içeriklerinde ve beslenme profillerinde önemli farklılıklar vardır.
  • Ortalama olarak, PBMA’lar etten daha kalp-sağlıklı bir beslenme profiline sahip olma eğilimindedir, ancak bazı ürünlerin yüksek sodyum içeriği endişe verici olabilir.
  • PBMA’ların birkaç randomize kontrollü çalışmada kolesterol seviyeleri de dahil olmak üzere bazı kardiyovasküler risk faktörlerini iyileştirdiği gösterilmiştir.
  • PBMA’ların, bazı ürünlerin yüksek sodyum içeriğine rağmen kan basıncını yükselttiği gösterilmemiştir.
  • Şu anda bu alternatiflerin kalp krizi veya felç geçirme riskini nasıl etkileyebileceğini değerlendiren uzun vadeli araştırma eksikliği bulunmaktadır.
  • Şu anda, hayati buğday glüteni (seitan) gibi PBMA’ların bazı ortak bileşenlerinin sağlıklılığı hakkında çok az araştırma bulunmaktadır.

İnceleme makalesinin yazarları, birçok popüler PBMA’ya dahil edilen birincil protein kaynağı olan hayati buğday glüteni ve kardiyovasküler risk faktörleri hakkında neredeyse tamamen araştırma eksikliği olduğunu görünce şaşırdılar.

Dr. Nagra şöyle devam ediyor: “Ayrıca, 1990 yılına kadar uzanan risk faktörlerini değerlendiren randomize kontrollü çalışmalar olduğu göz önüne alındığında, 2023 itibariyle kardiyovasküler sonuçlarla ilgili araştırma eksikliği şok edici. PBMA’ların artan tüketimi ve bu ürünlerin riski nasıl etkilediğine dair bilgi eksikliğimiz ışığında daha ayrıntılı araştırmalara ihtiyaç var.”

‘Doyurucu bir tartışma’ sonucuna varıyor: bitki bazlı et alternatifleri kalbiniz için etten daha sağlıklı | Bilim Günlüğü (sciencedaily.com): ‘Doyurucu bir tartışma’, bitki bazlı et alternatiflerinin kalbiniz için etten daha sağlıklı olduğu sonucuna varıyor

Fareden insana metabolik sağlığın bir planını oluşturmak.

Metabolik sendrom (MetS), bir grup risk faktörü ile karakterize bir sağlık durumudur: yüksek tansiyon, yüksek kan şekeri, sağlıksız kolesterol seviyeleri ve karın yağı. Bu faktörler kalp hastalığı, tip 2 diyabet ve diğer ciddi sağlık sorunları riskini artırır.

Önceki çalışmalar, hem genetiğin hem de yaşam tarzının MetS’yi etkilediğini göstermiştir. Ancak insan çalışmaları, hastalığın kesin genetik faktörlerini ve çevremizle nasıl etkileşime girdiklerini belirlemenin zor olduğunu buldu – insanların diyetleri ve yaşam tarzları arasındaki farkların kontrol edilmesinin imkansız olduğu kanıtlandı.

Şimdi, EPFL’de Johan Auwerx liderliğindeki bilim adamları, genetik referans popülasyonu olarak “BXD” adı verilen bir fare türü kullanarak klinik parametrelere dayalı bir metabolik sağlık skoru (MHS) geliştirerek sorunu ele aldılar. Bu fareler, insanlar gibi genetik olarak çeşitlidir ve bu da onları genetiğin sağlığı nasıl etkilediğini incelemek için mükemmel kılar. MHS’yi geliştirdikten sonra, farelerdeki genetik temellerini keşfetmek için kullandılar ve bulgularını UK Biobank’tan gelen insan verilerinde doğruladılar. Çalışma Cell Systems’da yayınlandı.

Araştırmacılar, 8 haftadan 29 haftaya kadar standart bir diyet veya yüksek yağlı bir diyet olan BXD farelerinin 49 farklı türünü beslediler. Daha sonra beş temel sağlık göstergesini ölçtüler: vücut yağ yüzdesi, açlık kan şekeri, trigliseritler, toplam kolesterol ve açlık insülin seviyeleri. Bu ölçümlerden, daha yüksek bir puanın daha iyi metabolik sağlığı gösterdiği bir metabolik sağlık puanı (MHS) oluşturdular.

Daha sonra, farelerin DNA’sında MHS ile ilişkili belirli alanları bulmak için gelişmiş genetik haritalama teknikleri (nicel özellik lokus haritalaması) kullandılar. Ek olarak, MHS ile bağlantılı moleküler imzaları ortaya çıkarmak için karaciğer gen ekspresyonunu ve plazma lipid profillerini analiz ettiler. Son olarak, fare karaciğerlerindeki gen aktivitesine baktılar ve metabolizmalarının moleküler düzeyde nasıl çalıştığını görmek için kanlarını analiz ettiler.

Çalışma ayrıca, kromozom 7 ve 8 üzerinde diyete bağlı bir şekilde metabolik sağlıkla bağlantılı iki önemli genetik bölgeyi ortaya çıkardı. Bu bulgular, farklı fare gruplarında test edildiğinde bile tutarlıydı ve metabolik sağlık üzerindeki genetik etkiyi güçlendirdi. Çalışma, UK Biobank ve diğer kohortlardan gelen insan veri setlerindeki metabolik özelliklerle de ilişkili olan TNKS ve MCPH1 olmak üzere iki aday geni belirledi.

The researchers also uncovered that good metabolic health is associated with better management of cholesterol and fatty acids, as well as lower activity in certain cell stress responses and fat storage processes.

Spesifik olarak, daha iyi metabolik sağlık (daha yüksek bir MHS skoru), daha düşük kolesterol ve yağ asidi metabolizması, azalmış mTORC1 sinyali (mTORC1, besinlere ve enerji seviyelerine yanıt vererek hücre büyümesini ve metabolizmasını düzenleyen bir protein kompleksidir), azalmış katlanmamış protein tepkisi (proteinlerin düzgün bir şekilde katlanmasını ve işlevsel olmasını sağlayan bir hücre stres tepkisi) ve karaciğerde adipogenez (yağ hücreleri yapmak).

Fareden insana metabolik sağlığın bir planını oluşturmak | Bilim Günlüğü (sciencedaily.com): Fareden insana metabolik sağlığın bir planını oluşturmak.

DNA replikasyonu söz konusu olduğunda, insanlar ve ekmek mayası farklı olmaktan çok birbirine benzer

İnsanlar ve ekmek mayası, DNA’nın doğru bir şekilde kopyalanmasını sağlamaya yardımcı olan önemli bir mekanizma da dahil olmak üzere, göründüğünden daha fazla ortak noktaya sahiptir, Ulusal Bilimler Akademisi Bilim ve Bildiriler Kitabı’nda yayınlanan bir çift çalışmayı rapor eder.

Bulgular ilk kez, insanlarda CTF18-RFC ve mayada Ctf18-RFC olarak adlandırılan ve replikasyon mekanizmasının parçalarının DNA zincirinden düşmesini önlemek için DNA’ya bir “kelepçe” yükleyen moleküler bir kompleksi görselleştiriyor.

Van Andel Enstitüsü’nden Ph.D. Huilin Li ve Rockefeller Üniversitesi’nden Ph.D. Michael O’Donnell’in uzun süredir birlikte çalıştıkları en son keşif, genetik bilginin nesillerden nesillere sadık bir şekilde geçmesini sağlayan karmaşık mekanizmalara ışık tutuyor.

Li, “DNA’nın doğru bir şekilde kopyalanması, yaşamın yayılması için esastır” dedi. “Bulgularımız, DNA replikasyonu bulmacasına önemli parçalar ekliyor ve DNA replikasyonu ile ilgili sağlık koşullarının anlaşılmasını geliştirebilir.”

DNA replikasyonu, genetik kodu kopyalayan ve talimatlarının bir hücre neslinden diğerine iletilmesine izin veren, sıkı bir şekilde kontrol edilen bir süreçtir. Kanser gibi hastalıklarda, bu mekanizmalar başarısız olabilir ve yıkıcı sonuçlarla kontrolsüz veya hatalı çoğalmaya yol açabilir.

Bugüne kadar, birçok kanser ve nadir bozukluk da dahil olmak üzere en az 40 hastalık, DNA replikasyonu ile ilgili problemlerle ilişkilendirilmiştir.

Süreç, DNA’nın merdiven benzeri yapısını açarak başlar ve önde gelen ve gecikmeli iplikler olarak adlandırılan iki iplikçikle sonuçlanır. Moleküler bir yapı ekibi daha sonra ipliklerin eksik yarısını bir araya getirerek tek bir DNA sarmalını ikiye dönüştürür. Bu işin çoğu, DNA’nın yapı taşlarını bir araya getiren polimeraz adı verilen enzimlere düşüyor.

Bununla birlikte, kendi başlarına, polimerazlar DNA zincirinde kalmakta iyi değildir. İnsanlarda CTF18-RFC’ye ve mayada Ctf18-RFC’ye, DNA önde gelen ipliğe halka şeklinde bir kelepçe geçirmeye ve kelepçeyi gecikmeli ipliğe geçirmek için hem insanda hem de mayada RFC adı verilen başka bir kelepçe yükleyiciye ihtiyaç duyarlar. Kelepçe daha sonra kapanır ve polimerazlara DNA’yı kopyalamaya başlayabileceklerini bildirir.

Li, O’Donnell ve ekipleri, yüksek güçlü kriyo-elektron mikroskopları kullanarak, önde gelen iplikçik polimerazı yeni DNA zincirini bırakmaya zorlayan bir “kanca” da dahil olmak üzere, önde gelen iplikçik kelepçeli yükleyicilerin yapılarının daha önce bilinmeyen yönlerini ortaya çıkardılar. Bu ayrım, önde gelen iplikçikli kelepçeli yükleyici (CTF18-RFC) ve gecikmeli iplikçikli kelepçeli yükleyicinin (RFC) işlevleri arasındaki önemli bir farkı temsil eder ve önde gelen ve gecikmeli iplikler üzerindeki değişen DNA duplikasyon mekanizmalarının önemli bir yönünü aydınlatır.

DNA replikasyonu söz konusu olduğunda, insanlar ve ekmek mayası farklı olmaktan çok birbirine benzer | Bilim Günlüğü (sciencedaily.com): DNA replikasyonu söz konusu olduğunda, insanlar ve ekmek mayası farklı olmaktan çok birbirine benzer

Hassas genetik: Yeni CRISPR yöntemi, verimli DNA modifikasyonu sağlar.

Basel Üniversitesi Biozentrum’dan Prof. Markus Affolter liderliğindeki araştırma grubu, mevcut CRISPR / Cas teknolojilerini daha da geliştiren yeni bir yöntem geliştirdi: etiketlerin gen düzeyinde proteinlere daha kesin ve sorunsuz bir şekilde yerleştirilmesine izin veriyor. Bu teknoloji, canlı organizmalardaki proteinler üzerine yapılan araştırmaları önemli ölçüde geliştirebilir ve tıbbi araştırmalar için yeni olanaklar sunar.

Devrim niteliğindeki CRISPR / Cas teknolojisi ile canlı organizmaların DNA’sı hassas bir şekilde değiştirilebilir.

Belirli bir DNA dizisini tanıyan bir kılavuz RNA kullanılarak, Cas9 proteini bu diziye alınır ve DNA’yı keser.

Bu hedeflenen kesim, DNA’nın bu belirli konumda onarılmasına veya değiştirilmesine izin verir.

Basel Üniversitesi Biozentrum’dan Prof. Markus Affolter’in ekibi, meyve sineğinde (Drosophila melanogaster) TOHUM / Hasat adı verilen yeni bir yöntem geliştirdi. Bu yöntem, CRISPR-Cas9 tekniğini Tek İplikli Tavlama (SSA) onarım yolu ile birleştirerek, genom çapındaki değişikliklerin daha verimli ve istenmeyen yara izleri bırakmadan gerçekleştirilmesini sağlar.

Çalışma Developmental Cell bülteninde yayımlandı.

Two methods combined

TOHUM/Hasat yöntemi iki aşamada ilerler. İlk adımda, araştırmacılar bir protein kodlayan bölge içinde istenen DNA bölgesine bir işaretleyici gen soktular.

Bu işaretleyici hedeflenen konuma yerleştirilir ve başarılı değişiklikleri izole etmek için kullanılır.

İkinci adımda, işaretleyici eksize edilir ve DNA kırılma noktaları, Tek İplikli Tavlama (SSA) onarım yolu ile onarılır.

“Bu, DNA’yı tam işlevini sürdürürken kusursuz bir şekilde kesmemizi sağlıyor,” diye açıklıyor kitabın yazarı Gustavo Aguilar.

“Her iki yöntemin kombinasyonu, genomda istenen herhangi bir proteini ikincil hasar olmadan işaretlemeyi mümkün kılıyor ve bu da proteinlerin canlı organizmalardaki işlevlerini incelememize izin veriyor.”

More precise and efficient

Affolter, “Araştırmamız için genom boyunca DNA’daki değişiklikleri tanıtmak ve analiz etmek istediğimizden, yöntemin hem kesin hem de verimli olması gerekiyor” diye açıklıyor.

“Ve TOHUM / Hasat yöntemi her ikisidir. Başarılı eklemelerin en sağlam taramasını ve sorunsuz etiketlemenin tüm avantajlarını bir araya getiriyor.”

New research opportunities

SEED/Harvest yönteminin avantajlarından biri, proteinlerin belirli doku ve hücre tiplerinde etiketlenebilmesidir.

Hassas genetik: Yeni CRISPR yöntemi, verimli DNA modifikasyonu sağlıyor | Bilim Günlüğü (sciencedaily.com): Hassas genetik: Yeni CRISPR yöntemi, verimli DNA modifikasyonu sağlar.

Alzheimer hastalığında yaşlanmaya bağlı genomik suçlu bulundu.

St. Louis’deki Washington Üniversitesi Tıp Fakültesi’ndeki araştırmacılar, Alzheimer hastalığının gelişiminde yaşlanmanın etkilerini yakalamak için bir yol geliştirdiler. Beyin biyopsisi olmadan laboratuvarda yaşlı nöronları incelemek için bir yöntem geliştirdiler, bu da hastalığın daha iyi anlaşılmasına ve yeni tedavi stratejilerine katkıda bulunabilecek bir ilerleme.

Bilim adamları, geç başlangıçlı Alzheimer hastalığı olan hastalardan alınan cilt hücrelerini nöron adı verilen beyin hücrelerine dönüştürdüler. Geç başlangıçlı Alzheimer, on yıllar boyunca yavaş yavaş gelişir ve yalnızca 65 yaşında veya daha büyük yaşta semptomlar göstermeye başlar. İlk kez, bu laboratuvardan türetilmiş nöronlar, amiloid beta birikimi, tau protein birikintileri ve nöronal hücre ölümü dahil olmak üzere bu tür demansın ayırt edici özelliklerini doğru bir şekilde yeniden üretti.

Araştırmacılar, bu hücreleri inceleyerek, geç başlangıçlı Alzheimer hastalığının gelişiminde, yaşlandıkça aktivitelerini değiştiren retrotranspoze edilebilir elementler olarak adlandırılan hücrelerin genomlarının yönlerini belirlediler. Bulgular, bu faktörleri hedef alan yeni tedavi stratejileri önermektedir.

Çalışma, Science dergisinde 2 Ağustos’ta yayınlandı.

“Sporadik, geç başlangıçlı Alzheimer hastalığı, Alzheimer hastalığının en yaygın türüdür ve vakaların% 95’inden fazlasını temsil eder” diyor gelişimsel biyoloji profesörü kıdemli yazar Andrew Yoo. “Yaşlanmanın önemli bir katkıda bulunduğu da dahil olmak üzere çeşitli risk faktörlerinden kaynaklanan hastalığın karmaşıklığı nedeniyle laboratuvarda çalışmak çok zor olmuştur. Şimdiye kadar, geç başlangıçlı Alzheimer’ı incelemek için hücrelerdeki yaşlanmanın etkilerini yakalamanın bir yolu yoktu.

Bugüne kadar, Alzheimer hastalığının hayvan çalışmaları, zorunlu olarak, genç insanlarda kalıtsal, erken başlangıçlı Alzheimer’a neden olduğu bilinen nadir genetik mutasyonlara sahip farelere odaklanmıştır – duruma ışık tutan ancak hastalık gelişiminden farklı bir strateji sporadik, geç başlangıçlı forma sahip hastaların büyük çoğunluğu için. Laboratuvardaki hastalığı daha sadık bir şekilde özetlemek için, Yoo’nun ekibi hücresel yeniden programlama adı verilen bir yaklaşıma başvurdu.

Canlı hastalardan kolayca elde edilen insan derisi hücrelerini doğrudan nöronlara dönüştürme yöntemi, Alzheimer’ın beyin üzerindeki etkilerini, beyin biyopsisi riski olmadan ve hastanın yaşının nöronlar üzerindeki sonuçlarını koruyacak şekilde incelemeyi mümkün kılar. MikroRNA’lar olarak adlandırılan küçük RNA moleküllerini kullanarak bu dönüşüm tekniğine öncülük eden Yoo ve meslektaşları tarafından yapılan geçmiş çalışmalar, tipik olarak yetişkin başlangıçlı semptomlar gösteren kalıtsal bir nörolojik durum olan Huntington hastalığının gelişimini anlamaya odaklandı.

Deri hücrelerini beyin hücrelerine dönüştürdükten sonra, araştırmacılar yeni nöronların ince bir jel tabakası içinde büyüyebileceğini veya beynin 3D ortamını taklit eden sferoid adı verilen küçük kümeler halinde kendi kendine bir araya gelebileceğini buldular. Araştırmacılar, sporadik, geç başlangıçlı Alzheimer hastalığı, kalıtsal Alzheimer hastalığı ve benzer yaştaki sağlıklı bireylerden üretilen nöronal sferoidleri karşılaştırdılar.

Alzheimer hastalığı hastalarının sferoidleri hızla amiloid beta birikintileri ve nöronlar arasında tau yumakları geliştirdi. Enflamasyonla ilişkili genlerin aktivasyonu da ortaya çıktı ve daha sonra nöronlar, hastaların beyin taramalarında görülenleri taklit ederek ölmeye başladı. Çalışmada daha yaşlı, sağlıklı donörlerden alınan sferoidler, bir miktar amiloid birikimi gösterdi, ancak hastalardan çok daha az. Daha yaşlı, sağlıklı sferoidlerdeki küçük amiloid birikintileri, tekniğin yaşın etkilerini yakaladığının kanıtıdır ve amiloid beta ve tau birikiminin yaşlanma ile ilişkili olduğunu düşündürmektedir. Ayrıca, Alzheimer hastalığı sürecinin birikimi çok daha kötü hale getirdiğini göstermektedir.

Yoo’nun laboratuvarında çalışan bir bilim adamı olan ilk yazar Zhao Sun da dahil olmak üzere araştırmacılar, geç başlangıçlı Alzheimer hastalığı hastalarından alınan sferoidlerin, hastalık sürecinin erken dönemlerinde amiloid beta plaklarının oluşumuna müdahale eden ilaçlarla tedavi edilmesinin, nöronlar toksik amiloid beta birikimi oluşturmaya başlamadan önce, amiloid beta birikintilerini önemli ölçüde azalttığını buldular. Ancak, daha sonraki zaman noktalarında, bir miktar birikim zaten mevcut olduktan sonra, tedavinin hiçbir etkisi olmadı veya sonraki amiloid beta birikintilerini sadece mütevazı bir şekilde azalttı. Bu tür veriler, hastalığın erken teşhis ve tedavisinin önemini vurgulamaktadır.

Çalışma ayrıca, geç başlangıçlı Alzheimer hastalığının gelişiminde retrotranspoze edilebilir elementlerin (genomda farklı yerlere atlayan küçük DNA parçaları) rolü buldu. Bu tür “sıçrama genlerinin” ilaç lamivudin (3TC olarak da adlandırılır) ile inhibisyonu – retrotranspoze edilebilir elementlerin aktivitesini azaltabilen bir anti-retroviral ilaç – olumlu bir etkiye sahipti: geç başlangıçlı Alzheimer hastalığı hastalarından alınan sferoidler, amiloid beta ve tau yumaklarını azalttı ve plasebo ile tedavi edilen aynı sferoidlere kıyasla daha az nöronal ölüm gösterdi. Lamivudin tedavisinin erken başlangıçlı, kalıtsal Alzheimer hastalığı olan hastalardan alınan sferoidler üzerinde yararlı bir etkisi yoktu ve yaşlanmaya bağlı sporadik geç başlangıçlı Alzheimer gelişiminin kalıtsal otozomal dominant Alzheimer hastalığına kıyasla farklı moleküler özelliklere sahip olduğuna dair kanıt sağladı.

Alzheimer hastalığında yaşlanmaya bağlı genomik suçlu bulundu | Bilim Günlüğü (sciencedaily.com): Alzheimer hastalığında yaşlanmaya bağlı genomik suçlu bulundu.

ABD’deki X kuşağı ve Y kuşağı, eski nesillere kıyasla 17 kansere yakalanma riski daha yüksektir.

Amerikan Kanser Derneği’ndeki (ACS) araştırmacılar tarafından yürütülen yeni ve büyük bir çalışma, meme, pankreas ve mide kanserleri de dahil olmak üzere 34 kanser türünün 17’sinde insidans oranlarının art arda genç nesillerde artmaya devam ettiğini gösteriyor. Karaciğer (sadece kadın), uterus korpus, safra kesesi, testis ve kolorektal kanserlerin insidansı ile birlikte mortalite eğilimleri de artmıştır. Rapor bugün The Lancet Public Health dergisinde yayınlanacak.

“Bu bulgular, Baby Boomer sonrası nesillerde kanser riskinin arttığına dair artan kanıtlara katkıda bulunuyor ve erken başlangıçlı kolorektal kanserin önceki bulgularını ve daha geniş bir kanser türünü kapsayacak şekilde obezite ile ilişkili birkaç kanseri genişletiyor” diyor Dr. Hyuna Sung, çalışmanın baş yazarı ve Amerikan Kanser Derneği’nde sürveyans ve sağlık eşitliği biliminin kıdemli bir baş bilim adamı. “Doğum kohortları, doğum yıllarına göre sınıflandırılan insan grupları, önemli gelişim yıllarında kanser risk faktörlerine maruz kalmalarını etkileyen benzersiz sosyal, ekonomik, politik ve iklim ortamlarını paylaşırlar. Doğum yıllarıyla ilişkili kanser eğilimlerini belirlemiş olsak da, bu oranların neden arttığına dair henüz net bir açıklamamız yok.”

Bu analizde araştırmacılar, 1 Ocak 2000 – 31 Aralık 2019 tarihleri arasında 25-84 yaş arası bireyler için 34 kanser türü teşhisi konan 23.654.000 hastadan insidans verileri ve 7.348.137 ölüm için 25 ölümden ölüm verileri elde ettiler. sırasıyla. Nesiller boyunca kanser oranlarını karşılaştırmak için, 1920’den 1990’e kadar beş yıllık aralıklarla ayrılmış doğum yıllarına göre, yaş etkisi ve dönem etkisine göre ayarlanmış doğum kohortuna özgü insidans oranı oranlarını ve mortalite oranı oranlarını hesapladılar.

Araştırmacılar, 34 kanserin sekizi için yaklaşık 1920’den bu yana doğan her ardışık doğum kohortunda insidans oranlarının arttığını buldular. Özellikle, insidans oranı 1990 doğum kohortunda hem erkek hem de kadın bireylerde pankreas, böbrek ve ince bağırsak kanserleri için 1955 doğum kohortuna göre yaklaşık iki ila üç kat daha yüksekti; ve kadın bireylerde karaciğer kanseri için. Ek olarak, meme kanseri (sadece östrojen reseptörü pozitif), uterus korpus kanseri, kolorektal kanser, kardiya dışı mide kanseri, safra kesesi kanseri, yumurtalık kanseri, testis kanseri, erkek bireylerde anal kanser ve erkek bireylerde Kaposi sarkomu dahil olmak üzere kalan kanserlerin dokuzu için yaşlı doğum kohortlarında bir düşüşten sonra genç kohortlarda insidans oranları artmıştır. Kanser türleri arasında, 1990 doğum kohortundaki insidans oranı, yumurtalık kanseri için% 12 ile uterus korpus kanseri için% 169 arasında değişmekte olup, en düşük insidans oranına sahip doğum kohortundaki orandan daha yüksektir. Özellikle, karaciğer kanseri (sadece kadın), uterus korpus, safra kesesi, testis ve kolorektal kanserler için insidans oranlarının yanı sıra art arda genç doğum kohortlarında mortalite oranları artmıştır.

ABD’deki X kuşağı ve Y kuşağı, eski nesillere kıyasla 17 kansere yakalanma riski daha yüksektir | Bilim Günlüğü (sciencedaily.com): ABD’deki X kuşağı ve Y kuşağı, eski nesillere kıyasla 17 kansere yakalanma riski daha yüksektir.

Tropikal buzulların geri çekilmesi, değişen iklimin küresel buz üzerindeki etkisinin habercisi..

Dünyanın birçok yerinde olduğu gibi, And Dağları’nda da yükseklere tünemiş buzullar küçülüyor. Şimdi, Wisconsin-Madison Üniversitesi’ndeki araştırmacılar ve işbirlikçileri, yüksek irtifa tropikal buz alanlarının, 11.700 yıl önce sona eren son buzul çağından bu yana herhangi bir zamanda olduğundan daha küçük olduğuna dair kanıtlar ortaya çıkardılar.

Bu, tropikal And Dağları’nı, sürekli ısınan küresel iklimin bir sonucu olarak bu eşiği geçtiği bilinen dünyadaki ilk bölge haline getirecektir. Aynı zamanda, küresel olarak buzullar için neyin geleceğinin habercisi olmalarını da mümkün kılıyor.

“Bunların kömür madenindeki kanarya olduğunu düşünüyoruz. Tropikler muhtemelen buzun kaybolmasını beklediğiniz ilk yer olurdu ve gördüğümüz şey bu” diyor UW-Madison’da jeoloji profesörü Shaun Marcott. Marcott, Boston College ve Tulane Üniversitesi’ndeki meslektaşları ile araştırmaya rehberlik etti. Şu anda Berkeley’deki California Üniversitesi’nde bulunan eski bir Boston College yüksek lisans öğrencisi olan Andrew Gorin, Science dergisinin 2 Ağustos 2024 sayısında yer alan çalışmaya öncülük etti.

Buzullar, yaz havasının önceki kışın tüm kar yağışını eritecek kadar sıcak olmadığı bölgelerde zamanla yavaş yavaş büyür. Zamanla, erimemiş kar toplanır ve sıkışır ve kendi ağırlığı altında hareket etmeye başlar, bu da bir buzulu tanımlayan yıl boyunca buzla sonuçlanır.

Uydu görüntüleri ve yerdeki gözlemler, onlarca yıldır And Dağları’ndaki yüksek irtifa buzullarının, daha yüksek sıcaklıkların yağan karın onları yenileyebileceğinden daha hızlı erimelerine neden olduğu için giderek küçüldüğüne dair kesin kanıtlar sağlamıştır.

Bununla birlikte, belirsiz kalan şey, buzulların azalan ayak izlerinin, Holosen olarak bilinen son buzul çağının sonunda başlayan dönemin geri kalanına kıyasla anormal derecede küçük olup olmadığıdır. Bu arada, dünyanın diğer bölgelerindeki buzullar, küresel iklimin son bin yıldan daha sıcak ve kuru olduğu erken Holosen’in bazı noktalarında daha küçüktü.

“Buzulların geçmişte alçaldığını ve aktığını biliyorduk, bu yüzden bugün buzulların davranışlarının – insan kaynaklı iklim değişikliği nedeniyle erime – uzun vadeli dalgalanmalarına karşı nasıl yığıldığını öğrenmek istedik” diyor Andy Jones, UW-Madison doktora öğrencisi ve çalışmanın ortak yazarı.

Bu soruyu cevaplamak için, bilim adamlarından oluşan bir ekip, yüksek tropikal And Dağları’ndaki dört buzulun kenarlarına yakın bölgelerden ana kayanın jeokimyasını analiz etti ve uydu görüntülerinin sadece son yirmi veya otuz yılda eriyen buzla ortaya çıktığını gösteren yerleri seçti.

Tropikal buzulların geri çekilmesi, değişen iklimin küresel buz üzerindeki etkisinin habercisi | Bilim Günlüğü (sciencedaily.com): Tropikal buzulların geri çekilmesi, değişen iklimin küresel buz üzerindeki etkisinin habercisi..

İngiliz uzmanlardan çağrı: İnsan gelişiminin sırlarını çözmek için, embriyo yetiştirme süresi 28 güne çıkarılmalı

Embryos and sperm

İngiltere’de birçok bilim insanı, insan gelişiminin ilk aşamalarına dair sırların keşfedilebilmesi için, mevcut 14 günlük insan embriyosu yetiştirme süresinin 28 güne çıkartılması çağrısı yaptı.

14 günlük sürenin ötesine uygulanan yasağın kalkmasıyla, üreme sağlığı, düşük ve doğum kusurları alanında büyük bilimsel ilerlemeler kaydedilebileceği belirtiliyor ve öneriye kamu desteği de var gibi görünüyor.

Bu çok tartışmalı konuyla ilgili farklı görüşleri duymak için 70 kişiyle yapılan anket de, çağrıya olumlu yaklaşıldığına işaret ediyor.

Bağımsız resmi kuruluş İngiltere Araştırma ve İnnovasyon ile Wellcome Trust’un fonladığı 100 bin sterline mal olan proje bu yılın Mayıs-Temmuz aylarında yürütüldü ve embriyo büyütme süresine uygulanan kısıtlamanın kaldırılmasıyla ilgili etik ve felsefi sorular soruldu. Çalışmanın ardındaki kuruluş İnsan Gelişimi Biyolojisi İnisiyatifine (HDBI) göre anket, embriyo deneyleri konusundaki yasal kurallar değiştirilecekse, kaçınılmaz olarak ihtiyaç duyulacak uzun tartışmada önemli bir ilk adım.

Right To Life UK (Yaşama Hakkı Birleşik Krallık) ve bazı dini gruplar, insan emriyoları üzerinde tıbbi deneyler yapılmasına şiddetle karşı çıkıyor.

Right To Life UK Sözcüsü Cathrine Robinson, “İnsan embriyoları üzerinde asla deney yapılmamalı” dedi.

Robinson projeyi, 14 gün kısıtlamasının kaldırılması için yapılan bir lobi girişimi diye suçladı. HDBI ise suçlamaya reddetti ve asıl amacın, insan embriyoları üzerindeki araştırmalara yönelik kurallarla ilgili kamunun umutlarını ve kaygılarını daha iyi anlamak olduğunu savundu.

Bilim durdurulamaz mı?

HDBI İdare Grubu Eş Başkanı ve Francis Crick Enstitüsü Kök Hüre Biyolojisi ve Gelişimsel Genetik Laboratuarı’nın başı Prof. Robin Lovell-Badge, “Yasaları değiştirebilir miyiz diye düşünürken çok dikkatli olmalıyız. Bu uzun süredir toplum ve araştırmacılar arasındaki sözleşmeydi. Hükümet kamu desteği olmadan hiç bir şey yapmayacak ve bu çalışma da destek olduğuna işaret ediyor” dedi.

Kimsenin embriyoları büyüterek bebek yapmayı önermediğini vurgulayan Lovell-Badge, meselenin yeni yaşamın ilk günlerini ve gelişim sürecini inceleme olduğuna dikkat çekti.

Experimental scientific equipment

Profesör, 14 gün sınırının 1990’lı yıllardan kalma İngiltere İnsan Üremesi ve Embriyoloji Yasası’nda olduğunu ve bu sürenin “daima keyfi bir kısıtlama” olduğunu kaydetti.

O dönemden bu yana bilimde kayda değer gelişmeler yaşandı ve yasal izin verilirse, döllenmeden sonra embriyonun araştırma amacıyla laboratuar ortamında araştırma amacıyla canlı tutulabileceği süre uzadı.

Etik kırmızı çizgiler

Bazıları, 14 gün kısıtlamanın hiçbir zaman embriyo araştırmalarına yönelik güçlü bir ahlaki sınır anlamına gelmediğini, sadece pratik bir süre kısıtlaması olduğunu savunuyor. 14 günden sonra embriyoya neler olduğu muamma, çünkü araştırma yapılmasına izin verilmiyor.

14 günlük kısıtlama, 1978’de dünyanın ilk tüp bebeği Louise Brown’ın dünyaya gelmesinden çok da uzun olmayan bir süre sonra, 1984’te Warnock Komitesi tarafından önerilmişti.

14 günlük eşiğe, fiziksel bir dönüm noktası aşıldığında ulaşılıyor ve buna embriyolojide “başlangıç çizgisi” deniliyor. Bu noktada 1 milimetre boyuna ulaşan embriyo, bir hücreler topundan, üstü, altı, önü ve arkası olan bir yapıya dönüşüyor.

Bunun ardından daha karmaşık yapılar oluşmaya başlıyor.

Uzmanlar, hayvanlarla yaptıkları çalışmalar ve hamile kadınların görüntülemelerinden 4. haftada ya da 28 günde kalbin oluştuğunu ve atmaya başladığını biliyor.

O noktada embriyonun hala bir pirinç tanesinden küçük olduğu ve acı hissedecek fonksiyonel bir merkezi sinir sistemi olmadığı kaydediliyor.

Uzmanlar, embriyo araştırma süresinin 28 güne çıkartılmasıyla, başlıca doku yapı taşlarının oluştuğu “gastrulasyon” adlı bu yaşamsal önemdeki gelişim sürecini yakından izleyebileceklerini belirtiyor.

HDBI’dan Dr. Rud Gunn “İki haftadan sonrasıyla ilgili çok az şey biliyoruz. İki ila beş hafta arası bir kara kutu” dedi.

Gunn ayrıca, bu süreç hakkında daha fazla şey öğrenmenin, tüp bebek tedavisindeki başarı oranlarını ve spina bifida (ayrık omurga hastalığı) araştırmalarını geliştirebilceğini belirtti.

“Tüp bebek tedavilerinde başarı oranı dörtte bir. Sıklıkla gelişimin ikinci haftasında başarısız oluyor. Şu anda bu başarısızlığa neyin neden olduğu konusunda çok az şey biliyoruz.”

Embriyodaki bir diğer önemli erken yapı da, daha sonra bebeğin beynini ve omurgasını oluşturan ve dört hafta civarında kapanan nöral tüp. Bu süreç normal gelişmediğinde, bebeklerde aralarında spina bifidanın da bulunduğu nöral tüp kusurları görülüyor. Bu hastalığın en ağır hallerinde omurilik açıkta kalabiliyor ve zarar görebiliyor.

Uzmanlar nöral tüpün kapanışını gözlemlemenin, daha sonra imha edilmeleri gereken, 28 güne yaklaşmış embriyoları tespit etme yöntemi olarak da kullanılabileceğini söylüyor.

HDBI anketine katılanlara, bilim insanlarının yumurta ve spermden değil de, kök hücrelerden ürettiği sentetik embriyolar konusundaki fikirleri de soruldu.

Ankete katılanların bazıları insan embriyosu araştırmalarının tümüne etik nedenlerle karşı çıktı. Bazıları da vaka vaka bakılıp, öyle izin verilmesi gerektiğini söyledi.

Kaynak: https://www.bbc.com/turkce/articles/cd1d7prn45jo