Çoğu insan için çikolata zayıf olunan anlarda eğlenmeyi sağlayan bir yiyecektir. Çikolata kakao çekirdeğinden yapılan bir yiyecek ve yüksek oranda sağlıklı maddeler olan polifenoller içeriyor. Şimdi ise bilim insanları bu maddelerin çikolata içerisinde daha fazla kalmasını sağlayacak bir yol buldular. Araştırmaları hakkındaki sunumu Amerikan Kimya Derneği’nin düzenlediği bir konferansta yaptılar.

Çikolata, kakao ağacından paketlenme sürecine kadar radikal değişiklikler geçiriyor. İşçiler kakaoyu ağaçtan topluyor, üzerindeki kabuğu soyuyorlar ve çekirdeği kurutuyorlar. Kurutulmuş çekirdekler şeker, süt ve diğer maddelerle birleşerek çikolatayı oluşturuyor.

Ne yazık ki bu süreç içerisinde, antioksidan özelliği olan ve kansere karşı savaşabilen polifenollerin bazıları yitiriliyor. Bilim insanları bu maddelerin devamlılığını sağlamak için üretim sürecine eklenecek bir yol buldular: Toplanan kakaolar yine güneşte bekletilecek ama bu sefer kabukları soyulmadan önce. Geleneksel olarak yapılan bir şey değil. Bu yüzden de bilim insanları bu işlemin kakao çekirdeklerinin besinsel değerleri üzerinden ne gibi etkilerinin olduğunu bilmiyorlardı. 300 kakao üzerinde bu işlem farklı süreler boyunca denendi. Araştırmaların sonucunda en iyi bekletme süresinin 7 gün olduğu görüldü, bu süre zarfında bekletilen kakaolardaki antioksidan miktarı diğerlerine nazaran daha fazlaydı. Ekip bu duruma şu yorumu getirdi: Bekleme süresi boyunca antioksidanlar çekirdek tarafından daha fazla absorbe ediliyor, 7 günden uzun bekletilenlerde ise antioksidanlar yıkılmaya başlıyor.

Ayrıca araştırmacılar uzun süre bekletmenin çikolatanın besin değerlerini azaltmasının nedenlerini de öğrenmek istedi ve en yüksek antioksidan aktivitesinin düşük derecede uzun süre bekletilen kakaolarda olduğunu gördüler. Ayrıca 7 gün bekletilenlerin performansı ise en iyisiydi. Ayrıca sadece besleyici değil ayrıca bu çekirdeklerden üretilen çikolatalar daha tatlıydı. Daha tatlı olmalarının sebebi ise antioksidan seviyesinin artmasına sebep olan olay ile aynı: çekirdek, kabuktaki tatlı kısmı daha iyi absorbe ediyor. Ekip ilerleyen dönemlerde bu işleme ince ayar çekerek üretime devam etmeyi düşünüyor.

Kaynak: Ana Kaynak

Kısa cevap En az dokuz.

Görme, işitme, tat alma, koku alma ve dokunma. Bunlar herkesin iyi bildiği ve ilk olarak Aristoteles tarafından sıralanmış olan beş duyumuz. Fakat üzerinde uzlaşılmış olan dört duyu daha var. Bunlardan ilki ısıyı ölçmemizi sağlıyor. Dokunarak algılama ve tanımanın haricinde, insan derisi ısıya da oldukça duyarlı. Çok sıcak bir cisme dokunduğumuz anda onun ısısıyla ilgili bilgiyi kaydetmiş olmamıza rağmen, yüzey, şekil veya yapısına dair en ufak bir algı yaratamıyoruz. Yani aslında ısı algılama sürecimiz dokunma duyusuyla eş zamanlı çalışmıyor. Diğer bir duyu ise; denge. İç kulağın yaptığı ölçümlerle başlayan bir mekanizmayla, beynimiz ile hareket halindeki vücudumuz arasındaki iletişimi denge duyusuyla sağlıyoruz. Ayrıca bir de ağrı duyusuna sahibiz ve bedenimizde hissedilen acının algılanmasını bu şekilde gerçekleştiriyoruz. Tuhaf bir biçimde bu duyunun beyinle hiçbir ilgisi bulunmuyor. Çünkü insan beyninde acıyı ölçebilecek bir reseptör yok. Örneğin baş ağrıları, sanıldığının aksine beynin içinden değil, kafatasımızdaki diğer sinir uçlarından hissediliyor. Ve son olarak, bir de beden farkındalığı oluşturmamıza yarayan iç algıya sahibiz. Bu duyu, vücudumuzun bazı bölümlerini o sırada görmüyor ve hatta hissetmiyor olsak bile, konumlarını bilmemizi sağlıyor. Örneğin gözlerimiz kapalıyken kolumuzu hareket ettirdiğimizde, göremesek bile bedenin geri kalanıyla kıyaslandığında yerini tespit edebiliyoruz.

Kaynak: Ana kaynak için tıklayın

geçenSpaceX ve Tesla Motor’un kurucusu olan Elon Musk yapay zekadan korkmuş görünüyor. Onlar için “atom bombasından daha tehlikeliler” ifadelerini kullanmış ve yapay zekayı yararlı şeyler için kullanılmasına yardımcı olacak araştırmalara 10 milyon dolar bağışlamış. Aynı şekilde Stephan Hawking’de yapay zekanın geliştirilmesinin insanlığın sonunu getirebileceğinden endişeli.

Fakat Musk ve Hawking akıllı telefonlardan korkmuyorlar. Köleleştiren ve katliam yapan insanlardan daha zeki davranabilecek yapay zekadan, süper zekadan korkuyorlar.

Eğer ki yapay zeka savaşı varsa, Silikon Vadisi kararlı bir şekilde bunu sürdürüyor. Ocak ayından bu yana yaklaşık 170 tane sistem açılışı yapay zeka tarafından kontrol ediliyor. Facebook bu tarz bilgisayarlar üreten yapay zeka laboratuvarlarına bağışta bulunuyor. Hatta Google ileri giderek geçen yıl bir yapay zeka firmasına tam tamına 400 milyon dolar bağışta bulundu. Soru şu: Bu yapay zekaların geliştirilmesine yardımcı olan girişim kapitalistleri bir faciaya yol açacak mı? Yoksa bu da insanoğlunun uydurduğu “sahte peygamber” safsatalarının uygarlığın sonuna uyarlanmış bir hali mi?

Kendi kendine hareket eden arabaların üreticilerine göre gelişmekte olan bu sektör büyük bir öneme sahip ve aslında yapay zeka geliştirmek müthiş derece karışık bir iş. Musk ve Hawking gibi zekalar buna karşı somut bir anlayışa sahip olmak zorunda değiller. Bilim kurgularda çizilen fizik kurallarına gerçek dünyadaki kurallara nazaran daha fazla odaklanmaları gibi.

Aslında yapay zeka çalışanları da bazı kaçak süper zeka üretimlerinden tedirginler. “Halk için tehlike yaratacak şeyleri oluşturan yapay zeka komitelerini oluşturmaktan henüz çok uzağız” diyor Dileep George, kendisi bir yapay zeka firması olan Vicarious’un kurucularından birisi. Facebook’un yapay zeka araştırmacısı olan Yann LeCun ise insan seviyesindeki yapay zeka hedefinin öngörülebilecek bir gelecek için imkansız olduğunu düşünüyor.

Tabii ki bütün araştırmacılar her konuda endişeye sahip olmakta serbest. Montreal Üniversitesi’nde Makina Öğrenme Laboratuvarı’nın başı Yoshua Bengio “Benim çalışmalarımın içerisinde yer alan kişilerin gelişmeler hakkında endişeli olması bir tür korku tüccarlığı olur” diyor ve ekliyor “dışarıda bunların insanlığın sonunu getireceğine inanan insanlar var. Korku tüccarlığı da, böyle düşünen insanları hedef almak olur.” Başka bir değişle, yapay zekanın oluşturduğu tehdit ne yapaylıktan ne de zekadan kaynaklanıyor. Yapay zeka topluluklarının en kaçınılmaz gelişimi teknolojik değil, marka değeri. “Araştırmacılar gibi, bizlerin görevi de insalara Hollywood ve gerçek hayat arasındaki farkı öğretmek olmalı” diyor George.

Kaynak: Ana kaynak

Bilim insanları penguenlerin arasına yavru penguen kılığındaki uzaktan kumandalı robotlarla sızıyor

Fotoğrafta gördüğünüz tekerlekli yavru penguen aslında uzaktan kumandalı bir RFID okuyucu. Avrupa ve Avustralya’dan bir araştırmacı ekibi bu makineyi, inceledikleri kuşların kaydını tutabilmek için geliştirmiş. Penguenlerde tıpkı evcil hayvanların deri altına yerleştirilen türden radyo frekanslı kimlik (RFID) yongası bulunuyor. Antartika’daki araştırmacılar gözlemledikleri gruptaki yonga takılı kuşları ayırt etmek istediklerinde, kamuflajlı etiket okuyucuyu kuşların yanına yaklaştırıyor.

Nature Methods dergisinde yayınlanan makaleye göre araştırmacılar eskiden penguenlerin yanına elde taşınan RFID okuyucularla yaklaşıyordu. Ancak insanların varlığı penguen sürülerini rahatsız ediyor, hayvanların stres hormonu düzeyinde artışa yol açıyordu. Araştırmacılar bunun penguenlerin sağlığını olumsuz etkilediğinden şüphelenmekteydi. Bunun üzerine önce etiketleri okumak için uzaktan kumandalı bir araba kullanmaya karar verdiler. Arabanın üzerine tüylü bir yavru penguen kamuflajı yerleştirdiklerinde imparator penguenlerinin yetişkinleri de, yavruları da arabaya olumsuz tepki vermedi. Hatta araba, “kreş” tabir edilen penguen yavrusu grubuna da kabul edildi.

Araç bir saniyede her yönden üç adet etiket okuyabiliyor ve etiketlerin kimlik numarasını GPS koordinatıyla birlikte kaydediyor. Uzaktan kumandalı arabanın kullanımı penguenlerle sınırlı değil. Geliştiriciler arabayı test ettiklerinde deniz fillerinin de bundan rahatsız olmadığını ve başlarındaki ya da kuyruklarındaki yongaların okunmasına izin verdiklerini gördü.

Kaynak: Ana kaynak için tıklayın

The Nobel Assembly at the Karolinska Institutet has awarded the 2024 Nobel Prize in Physiology or Medicine to Victor Ambros and Gary Rukun for their discovery of microRNA and its role in regulating gene expression after transcription.
This year’s Nobel Prize recognizes two scientists for uncovering a fundamental mechanism that governs gene regulation.
Our chromosomes store information like an instruction manual for all the cells in our body. Although every cell contains the same chromosomes and, therefore, the same set of genes, different cell types-such as muscle and nerve cells-have distinct characteristics. This variation arises through gene regulation, which allows cells to use only the relevant genetic instructions, ensuring the correct genes are active in each cell type. Victor Ambros and Gary Ruvkun, this year’s laureates, sought to understand how different cell types develop. They discovered microRNA, a previously unknown class of tiny RNA molecules that play a vital role in gene regulation. Their pioneering work revealed a new principle of gene regulation, crucial for multicellular organisms, including humans. Today, we know that the human genome contains over a thousand microRNAs, and their discovery has opened up a new dimension in understanding how gene activity is regulated, with profound implications for the development and functioning of organisms.

TÜRKÇE ÇEVİRİ

Karolinska Institutet’teki Nobel Meclisi, mikroRNA’ yı keşfettikleri ve transkripsiyon sonrası gen
ifadesini düzenlemedeki rolünden dolayı Victor Ambros ve Gary Ruvkun’a 2024 Nobel Fizyoloji veya Tip Ödülü’nü verdi.
Bu yılki Nobel Ödülü, gen yönetmeliğini yöneten temel bir mekanizmayı ortaya çıkaran iki bilim insanini takdir ediyor. Kromozomlarımız vücudumuzdaki tüm hücreler için bir kullanım kılavuzu gibi bilgileri depolar. Her hücre ayni kromozomlar içermesine rağmen ve bu nedenle ayni gen kümesi, farklı hücre tipleri -kas ve sinir hücresi gibi- farklı özellikleri vardır. Bu varyasyon, hücrelerin her bir hücre
tipinde doğru genlerin aktif olmasını sağlayan gen düzenlemesi yoluyla ortaya çıkar.
Victor Ambros ve Gary Ruvkun, bu yılın kazananları, farklı hücre türlerinin nasıl geliştiğini anlamaya çalıştılar. Gen düzenlemesinde hayati bir rol oynayan küçük RNA moleküllerinin önceden bilinmeyen bir sınıfı olan microRNA’ yı keşfettiler. Onların öncü çalışmaları, insanlar da dahil olmak üzere çok hücreli organizmalar için ok önemli olan yeni bir gen düzenlemesi ilkesini ortaya çıkardı. Bugün, insan
genomunun binden fazla mikroRNA içerdiğini ve onların keşfi gen aktivitesinin nasıl düzenlendiğini anlamak için yeni bir boyut açtığını biliyoruz, organizmaların gelişimi ve işleyişi derin sonuçlar doğuruyor.

Kaynak: Moleküler biyoloji ve genetik bilgilendirme sitesinden alınmıştır.